weinig steekjes gezet, maar.......

toch hard gewerkt!
Ik geloof dat ik nog nooit zo snel een paar sokken af heb gekregen. Deze waren binnen een week (alle 2!!) klaar. De verjaardag duurt nog een paar weken, maar het eerste cadeautje is dus klaar. Laat je niet voor de gek houden door de "zielige" blik van het fotomodel. Zo zielig als hij kijkt is hij écht niet hoor. Eigenlijk is hij gewoon een verwend nest, die het liefst handmatig zijn brokjes krijgt gevoerd. En wie is vaak zo gek?? Ja, hoor, de schrijfster van dit berichtje, haha.



Deze biscornu heb ik gisteren ook eindelijk afgemaakt. Het borduurwerkje lag al jaren in een laatje te wachten op afwerking. Het is geborduurd met garen van het merk Waterlelies, zijden garen dat in kleur verloopt. Ik vind het een prachtig effect geven.


Met twee AFFO's mag ik weer aan wat anders beginnen, of niet dan? Van sokken breien heb ik eventjes genoeg, maar wel zin om weer te gaan borduren. En natuurlijk....patchen doe ik ook nog steeds. Maar het wordt een beetje saai als ik telkens de (bijna) dezelfde blok op de foto zet.

O ja, Gonny (van onze bee is ook een blog begonnen. Nemen jullie eens een kijkje bij haar?

Alvast een fijn weekend,
Pauline

broodnodige variatie en afsluitdag

In mijn laatste berichtje schreef ik dat in eindelijk eens de 2 "tweede" sokken zou afbreien. Nou, dat was binnen twee dagen gepiept. Het bruine paar heeft al een reis naar Duitsland gemaakt en wacht op de winter. De blauwe zijn voor mezelf.


Toen de sokken klaar waren was ik zo "in the mood" voor sokken breien dat ik meteen een nieuwe heb opgezet. Dit wordt een verjaardagscadeautje, dus die datum is de stok achter de deur. Gelukkig heeft mijn vriendin maar kleine voetjes, hahaha. (Ze leest mijn blog niet).

Op de volgende foto zien jullie de werkjes die zo om me heen liggen op de bank. Dat zorgt voor de nodige variatie. De ene keer wordt er genaaid, dan weer geborduurd of gebreid. De geborduurde namen heb ik op verzoek gemaakt voor twee zusjes in het hoge noorden van Duitsland. Ik had er een voor hun pasgeboren zusje gemaakt en ze vonden het wel heel erg leuk. Dus krijgen zij er ook eentje. O ja, de roze naam moet Lene worden. De laatste weken heb ik voor 4 baby's (en nu dus voor de twee zusjes) een handdoek met naam gemaakt. De jonge moeders vinden het altijd erg leuk en zijn verbaasd dat iemand dat met de HAND kan maken, haha. Ik hoop dat ze ook ooit eens het plezier aan handwerken ontdekken en zich leren ontspannen hiermee.









Donderdag jl. was er weer de traditionele afsluitdag van het quiltseizoen bij Quiltwinkel Marij Zoals elk jaar was het weer gezellig druk en hebben we weer genoten van allerlei lekkers om te eten, maar ook veel mooie quilts gezien bij de show-and-tell.



Met dank aan Jules die de foto's gemaakt heeft, want ik was weer eens mijn camera vergeten.

Fijn weekend verder,
Pauline

Meiden in de Wei

Dit weekend is weer het jaarlijks evenement Meiden in de Wei in Sittard. Georganiseerd door Wollstreet . In de "wei" tonen en verkopen vrouwen (de "meiden") hun werk. Iedereen is creatief op zijn eigen gebied. Van breien tot taarten bakken, van keramiek tot schilderen.
Ondanks af en toe een fikse regenbui was het gezellig druk. En daarbij nog een heerlijk kopje koffie met (huisgemaakt) gebak, mmmmmm.

Jacqueline van de Log Cabin stond er ook met een gezellige tent, met mooie quilts, lieve lapjes en leuke hebbedingetjes.



De wolwinkel, die het organiseert, had tussen de fruitbomen werkstukken ophangen van de wol die te koop is. Het was een leuk gezicht, jammer dat het af en toe nat werd.











Wat is er tegenwoordig toch een keuze aan breigaren. Mijn handen jeukten om te beginnen, maar ik heb me toch maar beheerst. Eerst eens zorgen dat mijn voorraad sokkenwol kleiner wordt. Geïnspireerd door al het moois heb gisteren toch de breipennen weer opgenomen en ben verder gegaan aan de (tweede) sok die op de pennen stond. Echt een werkje voor dit herfstweer!

Ik heb me wel laten verleiden tot dit leuke hartenrekje en een blikje met heerlijk geurende rozenzeep.



Fijne dag verder,
Pauline

een beetje zielig, maar ook weer niet

Rare titel van dit bericht, niet? Het zit zo...eigenlijk zou ik gisteren voor 10 dagen naar Spanje zijn vertrokken. Maar omdat ik een paar weken geleden nogal veel last had van hartritmestoornissen heb ik de reis geannuleerd omdat ik het niet aandurfde. We zouden met 4 vrouwen gaan en ik had me er erg op verheugd. Gisteren ben ik ze in Maastricht gaan uitzwaaien en deed een heel klein beetje pijn.
Maar niet getreurd...... ik heb mezelf een leuke week beloofd. Er staan allerlei gezellige uitjes op het programma.Toen ik gistermiddag weer thuiskwam lagen de stofjes van Magdaleentje op de mat. Deze stofjes wil ik ook nog gebruiken in de quilt met de reststoffen van de Farmer's Wife Quilt. Ze zijn weer mooi, he?



Vanmiddag ben ik samen met Riet (Vilterietje)gaan lunchen bij de Chinees net over de grens in Duitsland. Het was heel gezellig en erg lekker. Daarna samen naar een winkelcentrum en wat rondgelopen, maar alleen wat handdoeken gekocht bij de Hema.
Morgen staat er een brocante en antiekmarkt op het programma. Ben benieuwd, het is de eerste keer dat het op die plek georganiseerd wordt. En aangezien ik mijn zakgeld voor de vakantie nog kan besteden, hoop ik dat ik wat leuks zie, hahahaha.

Van de week kon ik eens slecht in slaap komen en wat doe je dan als quiltster????? QUILTS maken in je hoofd. Niet dat dat heel bevordelijk is voor je nachtrust, want je wordt er maar wat onrustig van! En ik werd weer helemaal wakker toen ik aan mijn stoffenvoorraad dacht. Niet dat het zo overdreven veel is, maar het is uiteindelijk wel de bedoeling dat de stofjes ooit getransformeerd worden tot quilts, niet dan? Ik heb toen maar besloten om een aantal projecten te "verkleinen". Meestal maak ik quilts in de maat voor een 1-persoonsbed. Nu ga ik een paar projecten afmaken, maar dan in de maat van een wandkleed(je). Het eerste begin ik met de quilt die in de rechterkolom staat, de Roots of the Madder. Ik heb zes blokken klaar en met nog drie erbij en een leuke rand is het een leuk maat voor aan de muur.


Ik merk dat het probleem bij Blogger opgelost schijnt te zijn, ik kan tenminste weer normaal reacties plaatsen.

Fijn weekend verder,
Pauline

saai werkje voor een regenachtige middag

Voor het eerst sinds weken regent het hier in onze contreien (en wat verveelt dat snel, haha). Het is wel een lekkere zachte regen voor de tuin, dus maar niet klagen...
Vanmorgen is de hulp geweest en het huis is weer op orde, heerlijk. Vanmiddag dus tijd voor een vreselijk saai werkje. Maar met een leuke zender op de radio is het goed te doen. Het is de bedoeling dat ik nog zo'n 400 blokjes knip (4x4 cm.) voor de restenquilt. Op de foto zie je links de blokjes die geknipt zijn en rechts de stoffen die nog aan de beurt komen. Het is een stapeltje van ongeveer 60 verschillende stofjes in diverse afmetingen. Ik knip nu uit elk lapje 4 blokjes en soms ook nog 2 driehoekjes. Een dezer dagen krijg ik de laatste zending van de 19th Century Club van Magdaleentje. Die stofjes wil ik ook nog in deze quilt verwerken.


Zoals jullie misschien weten heb ik een voorliefde voor blikjes, liefst oude. Het bovenste blikje op de foto vond ik in een brocante-winkeltje hier in de buurt. Ik was er nog nooit geweest, maar zal zeker vaker terug gaan. Wat een leuke spullen verkochten ze daar. Het leuke is dat er duidelijk opstaat dat er cocaine is verwerkt in de snoepjes/hoestpillen. Daar zou je tegenwoordig eens om moeten komen, hahaha.
Af en toe koop ik het Engelse borduurtijdschrift Cross Stitcher, waar elke maand een leuk cadeautje bij zit. Vorige maand was het dit lieve doosje voor naalden etc. Toen kon ik het tijdschrift toch niet laten liggen....????



O ja, ik hoop dat de problemen bij Blogger snel opgelost zijn, want het lukt ook mij niet om te reageren op een aantal blogs.

Zo, ik ga maar eens verder met vierkantjes tekenen en knippen zodat ik binnenkort weer wat blokken kan maken.

Fijne dag verder,
Pauline

wat vliegt de tijd..........

Het is alweer twee weken geleden dat ik mijn laatste berichtje geplaatst heb. Ik heb een beetje gesukkeld met mijn gezondheid en wat vermoeid gebleven. Maar sinds vorige week ben ik weer lekker bezig met patchen. Er zijn al weer wat blokken voor de restenquilt bijgekomen. Het totaal staat nu op 12 stuks, nog 23 te gaan. En dan een leuke rand bedenken. Ondertussen heb ik wel wat "resten" bijgekocht, haha.
Op de foto hangen 10 blokken op de designwand om een indruk te krijgen van het eindresultaat.


De onderstaande quilt is de eerste quilt die ik gemaakt heb na mijn eerste cursus in 1992. De quilt begint al aardig te verslijten, mede dankzij de scherpe nageltjes van het zwarte monster Daniek. Het is leuk om te zien hoe de stoffen onderhevig zijn aan mode. Toendertijd treinde ik door heel Nederland voor een patchworkwinkel, gelukkig bestaat er nu internet en veel handwerkbeurzen en tentoonstellingen waar we onze slag kunnen slaan op lapjesgebied.


Fijne zondag verder,
Pauline

Veldhoven

Gisteren ben ik samen met Marion, Gonny en Mariet naar Veldhoven geweest.
Het was weer een prachtige tentoonstelling. De quilts hingen erg mooi, je kon alles goed bekijken en er was ruimte genoeg om te lopen.
Het was een supergezellig dag. We waren er al voordat de tentoonstelling openging en we gingen pas weg met sluitingstijd. In de laatste 15 minuten heb ik toch nog wat lapjes gevonden. Want ja, je kunt toch niet vertrekken zonder nieuwe stofjes!!!
Dit is mijn "buit".



Rood, wit en blauwe lapjes in antiekerige kleuren. Nog wat ecru lapjes voor de pie-and-tart quilt. Een ruitjesstof (ook voor de pie-and-tart) en nog wat vullingen voor de lijmpen.


De pioenrozen op de achtergrond waren een cadeautje van Riet. Dat vind ik toch zo'n heerlijke bloemen en ze gaan heel langzaam open, zo kan ik er ook lang van genieten.
Gonny had haar pas aangeschafte boek met honden en katten van Lynette Anderson meegenomen naar de beurs om het te laten signeren. Wat is Lynette een gezellig mens.
Gonny heeft later nog een heel tijdje met haar over honden en katten verteld en kreeg zomaar een cadeautje van Lynette. Waar ze natuurlijk heel verguld mee is.



En och, bij het naar buiten gaan bleek dat we toch niet zo heel veel gekocht hadden in vergelijking met anderen. Ze liepen met trekkoffertjes en armen vol tassen
Voor mij was het een dag met een gouden randje.

Fijn weekend verder,
Pauline