weinig steekjes gezet, maar.......

toch hard gewerkt!
Ik geloof dat ik nog nooit zo snel een paar sokken af heb gekregen. Deze waren binnen een week (alle 2!!) klaar. De verjaardag duurt nog een paar weken, maar het eerste cadeautje is dus klaar. Laat je niet voor de gek houden door de "zielige" blik van het fotomodel. Zo zielig als hij kijkt is hij écht niet hoor. Eigenlijk is hij gewoon een verwend nest, die het liefst handmatig zijn brokjes krijgt gevoerd. En wie is vaak zo gek?? Ja, hoor, de schrijfster van dit berichtje, haha.



Deze biscornu heb ik gisteren ook eindelijk afgemaakt. Het borduurwerkje lag al jaren in een laatje te wachten op afwerking. Het is geborduurd met garen van het merk Waterlelies, zijden garen dat in kleur verloopt. Ik vind het een prachtig effect geven.


Met twee AFFO's mag ik weer aan wat anders beginnen, of niet dan? Van sokken breien heb ik eventjes genoeg, maar wel zin om weer te gaan borduren. En natuurlijk....patchen doe ik ook nog steeds. Maar het wordt een beetje saai als ik telkens de (bijna) dezelfde blok op de foto zet.

O ja, Gonny (van onze bee is ook een blog begonnen. Nemen jullie eens een kijkje bij haar?

Alvast een fijn weekend,
Pauline

breien, pasenruil en weer een affo

Een week of twee geleden ben ik naar de Handwerkbeurs in Den Bosch geweest (vrij reizen met het boekenweekgeschenk). In de trein ernaar toe zat tegenover me een mevrouw te breien met het Triana-garen van Katia. Toen ik in Sittard instapte had ze al een stukje klaar en eer de trein Den Bosch binnenreed was de sjaal klaar. Ik vond het resultaat erg leuk. Dus toen ik op de beurs de wol zag liggen heb ik meteen maar 2 bollen gekocht. In plaats van 1 lange sjaal heb ik er twee kleinere van gebreid. Ze zijn nog lang genoeg om om de nek te slaan. Eentje heeft er al een goed tehuis gevonden.
De twee fotomodellen werkten niet echt mee. Keno zit boven op de tafel. Hij meent dat dat zijn "plek" is. Zo gauw als ik mijn rug gedraaid heb, springt hij snel op de tafel en gaat dan lekker in het zonnetje liggen.
Rhoba daarentegen wilde niet herkenbaar op de foto, bang dat ze BH-er (bekende hond)wordt.











De vorige week ben ik vlijtig aan het quilten geweest, met als resultaat een AFFO. Het is de "Appelkitsj"(klokhuis) quilt. Het middenstuk is gemaakt met de applecore-stempel van Dorry. Maar de ronde vormen lagen me niet zo goed, dus dit was het uiteindelijke resultaat. Toen nog twee randen erom, dat ging allemaal best snel. Tja, en zoals het zo vaak gebeurd.......kwam het project ergens in een mandje terecht. Nadat ik de Farmer's Wife top klaar had en toen ook nog het tafellopertje, kreeg ik de smaak van AFFO's te pakken. Maar na deze drie affo's ben ik toch wel toe aan wat nieuws.


Aanstaande vrijdag hebben we regiodag en dan staat er het Quilterspalet uit Den Haag.
We krijgen een workshop over de VariaHex-quilt (bekend van het tijdschrift Quilt en zo). Voor Marion en mij wordt het dus een relaxte regiodag. Altijd leuk als er een "vreemde" winkel staat. Ze hebben vaak net wat andere stofjes. Dus dan ga ik eens lekker rondsnuffelen in hun stand en misschien een idee opdoen voor een nieuwe quilt. Gelukkig hoef ik me niet te vervelen, want er liggen nog genoeg UFO's, die ooit eens AFFO willen worden.
Op de vorige regiodag heeft Marion een workshop One Block Wonder gedaan. Iedereen was er dolenthousiast over en ik ben dan ook benieuwd op we 's middags op show-and-tell resultaten zien van quilts met die techniek.


Gisteren kreeg ik bericht van Lia dat de Pasenruil was aangekomen. Ik heb er met veel plezier aan gewerkt en hoop dat Lia ook plezier heeft aan de cadeautjes. Ik kan nog geen foto's laten zien, dat mag pas op Paasmaandag. Nu maar afwachten wanneer mijn pakje aankomt, ik ben benieuwd naar de inhoud.
Wat fijn dat Katrien dit weer georganiseerd heeft. Als ze met kerstmis weer iets organiseert doe ik weer mee.

Fijne dag verder,
Pauline

besmet met het breivirus

Wat een mens al niet aan virussen kan oplopen...........Chronische quilt- en borduurvirus en nu ook nog eens een breivirus. En geen enkele medicijn helpt. Alleen maar verlichting in de vorm van lapjes en garen, hihi.

In het begin van de zomer had ik een sok opgezet en een klein stukje gebreid. Maar toen kwam die in een mandje terecht en werd vergeten. Tot vorige week. Na het stoppen van de oude sokken had ik wel zin in een paar nieuwe. En toen ging het als een trein, 's avonds lekker bij de t.v. Terwijl ik dit schrijf heb ik ze aan mijn voeten en wat zitten ze toch lekker.



De bruine sok brei ik in het koffieboontjes-patroon. Zo makkelijk dat zelfs ik het kan maken, want ik ben helemaal geen goede breister. Het is meer het plezier wat ik er in heb. Deze sokken zijn bedoeld voor zoonlief voor in de bergschoenen, ik moet alleen nog even de maat weten.

Van de week heb ik eindelijk mijn ingelijst borduurwerkje kunnen ophalen. Eerst ging het niet door de slechte weersomstandigheden en daarna was de winkel 1 week dicht.
De foto is niet zo helder, het wit van de sneeuwmannen is eigenlijk helderder.


Ik heb me bij Katrien (het lukt weer eens niet om een link toe te voegen) opgegeven voor de hartjes-SWAP. Ik wil een hartje borduren en daar ben ik gisteren al een heel eind mee gekomen. Maar daar mag ik nog geen foto van laten zien, dat is pas op 5 maart a.s. Het is de eerste keer dat ik mee doe aan een SWAP, dus ik ben erg benieuwd naar het hartje wat ik krijg.

Gisteren heb ik het eerste blokje geknipt voor het kinderquiltje dat ik ga maken. De blok ligt nu op tafel zodat ik er af en toe naar kan kijken of ik wel tevreden over ben (tot nu toe wel). Dan kan ik wat meer blokjes gaan knippen, want deze week heb ik twee keer quiltingbee en kan dan lekker vooruit met naaien.

Fijne zondag verder,
Pauline

Farmer's Wife update, breien en borduren

Vandaag is het weer de 22e van de maand, dus "verplicht" een update van de Farmer's Wife Quilt.
Deze maand zijn er 5 blokjes gemaakt.


Links nr. 11 Broken dishes en rechts nr. 22 Corn and Beans




Links nr. 19 Checkerboard en rechts nr. 23 Country Farm






nr. 18 Century of Progress. Deze blok vind ik een beetje vreemd, maar heb hem toch maar gemaakt zoals hij in het boek stond.

Verder heb ik afgelopen week mijn kerstborduurwerkje afgemaakt en naar de inlijsterij gebracht. Hopelijk kan ik deze week het resultaat laten zien. Zelf ben ik er erg blij mee en heb er met veel plezier aan geborduurd. En ben meteen weer aan een nieuw werkje begonnen, 8 sneeuwmannen in een cirkel. Dat patroon lag al jaren in de kast. Het is minder werk dan ik aanvankelijk dacht, dus met een beetje doorwerken zijn die sneeuwmannen (en -vrouwen) klaar voor de eerste sneeuw valt. Na het uitzoeken van de kleuren heb maar eens mijn borduurgaren opnieuw geordend. Eén doosje met DMC-garen, 1 doosje met Venusgaren en doosje met dubbele kleuren. Zoals je kunt zien heeft Sinterklaas me daar een handje bij geholpen.





Maar ik heb Sinterklaas ook geholpen en deze sjaal voor hem gebreid zodat hij een cadeautje had voor in de schoen. Dit garen had ik al eens eerder op een handwerkbeurs zien liggen, maar vond het vrij duur. Nu lag het bij de Action voor 94 cent. Nou, voor dat geld wilde ik wel eens uitproberen hoe het breien met dit bolletjesgaren ging. Na een paar keer uithalen (en dan gaan de bolletjes lekker in elkaar zitten, haha) heb ik uiteindelijk dit sjaaltje bereid. Met 6 steken op naald 4 en elke naald is meteen zo'n 2 cm. Dus het ging heel snel. Er ligt nog een bolletje in lichtblauw, eens kijken welk meisje ik daar blij mee kan maken.



Straks een rondje langs de mede-"boerinnen".

Fijne dag verder,
Pauline

regiodag met spatjes en breien

Brrr... als ik zo naar buiten kijk, dan is er niets vrolijks aan. Er hangt een dikke mist. Toen ik vanochtend de honden uitliet moest ik goed opletten of ik ze nog zag (ze mogen los op de speelweide).
Gisteren lag Keno lekker te slapen op een patchworkkussen (van het Kruidvat). Het ziet er erg lief uit, maar als je de volgende foto bekijkt dan kun je ook zien wat ik minstens 1x per dag bij elkaar veeg aan haren. Gelukkig heb ik laminaat liggen en kan alles goed opgeruimd worden. Ik roep altijd dat ik elke dag een cavia bij elkaar veeg! Dat is natuurlijk weer een nadeel aan het hebben van huisdieren. Maar dat weegt niet op tegen het plezier (en verplichte beweging) dat ik met ze heb.







Vorige week vrijdag hadden we weer onze regiodag. Aan de reacties van de bezoeksters was te merken dat ze het een hele leuke techniek vonden (one block wonder). Bij Marion zijn de foto's te zien van de workshop en de show-and-tell. Wat was er weer veel moois te bewonderen!
Aan mijn regiodag zaten nogal wat haken enogen. De heenweg duurde langer dan gepland omdat er een grote maaimachine de berm weg aan het maaien was en we daar achter moesten blijven hangen. Ook de terugweg duurde door een ernstig ongeval (met het bijbehorende verkeersinfarct) 1 uur langer dan normaal. Maar dat was nog niks vergeleken met wat op de dag zelf gebeurde. De regiodag wordt altijd op de bovenste verdieping van het gebouw gehouden en lunchen doen we op de begane grond. En als je de hele ochtend hebt rondgelopen en met deze en gene hebt bijgekletst, is het natuurlijk makkelijker om met de lift naar beneden te gaan. Ik wilde toch de trap nemen toen ik zag dat er nogal wat dames in de lift stonden, maar ze riepen dat er nog twee mensen bijkonden. Nou, dat hebben we geweten............Na 2 seconden hing de lift vast. Aaarrrgggg, wat is dat een eng (letterlijk en figuurlijk) gevoel. Nadat we herhaaldelijk de alarmknop ingedrukt hadden, hoorden we rennen en roepen. Gelukkig, er werd aan gewerkt. En ja hoor, na een minuut of 10 (maar het leken 10 uren) ging de liftdeur open en zagen we weer lucht en licht. We waren zo'n 50-70 cm. gezakt. De technische meneer had een klein trapladdertje bij zich dat in de lift geplaatst werk en zo konden we op handen en voeten uit de lift kruipen. Achteraf jammer dat niemand foto's gemaakt heeft, want ik denk dat het een komisch gezicht geweest is. Zeven oudere dames op hun knieën om de beurt uit de lift kruipend. In ieder geval hadden we een spannend verhaal te vertellen. Na de lunch heb ik toch maar weer de lift naar boven genomen (met geestelijke bijstand van Marion,haha) zodat ik geen liftfobie ga ontwikkelen.
Voor mij dus een regiodag die ik (en de andere dames met me) niet snel zullen vergeten.

Op patchworkgebied heb ik niet veel gedaan deze dagen. Ik ben druk aan het borduren geweest. En ik kwam op internet een site tegen waar mutsjes gevraagd worden voor India, www.breivoorindia.nl . De actie is vorige week van start gegaan bij Koffietijd. Ik heb meteen mijn restjes opgezocht en een mutsje opgezet. Het is heel makkelijk, 56 steken op pen 3,5 en 13 cm. breien en afkanten, of eerst 3 cm. boordsteek en 10 cm. breien. Ik brei het wel met 5 pennen, want zo'n naad lijkt me niet prettig voor een baby'tje. Het is een leuk werkje voor bij de t.v.

Fijne dag verder,
Pauline